الزمخشري
96
مقدمة الأدب ( فارسى )
لقمه را از دهن خود 5 بيفكند لقمه از دهن خود 6 رمى و لَفَظَ بِكَذَا سخن كفت بفلان چيزى لَفْظًا و هو اللَّفْظُ سخن 6 كلمه و الأَلْفَاظُ ج ع [ رَجَعَ ] رَجَعَهُ باز كردانيد او را 5 باز آوردش 6 حَوَّله رَجْعًا و رَجَعَ بِنَفْسِهِ خود باز كشت 5 بخويشتى باز كشت رُجُوعًا و رُجْعَى [ رَضَعَ ] رَضَعَ الثَّدْيَ مكيد پِسْتان را 6 مَصَّ يَرْضِعُ و رَضِعَ مترادف يَرْضَعُ رَضْعًا و رِضَاعًا [ رَضَاعاً ] معا و رِضَاعَةً [ رَضَاعَةً ] معا و رَضِعًا [ نَبَعَ ] نَبَعَ المَاءُ مِنَ الأَرْضِ بيرون آمد آب از زمين 6 خَرَجَ يَنْبِعُ [ يَنْبَعُ ] معا و يَنْبُعُ نَبَعًا [ نَزَعَ ] نَزَعَ الدَّلْوَ مِنَ البِئْرِ بكشيد دلو را از چاه 6 مَدَّ نَزْعًا و نَزَعَ عَنِ الأَمْرِ بكشيد خود را از كار 5 دست كوتاه كرد از كار 6 كَفَّ 7 باز ايستاد از كار نُزُوعًا و نَزَعَ إِلَى أَهْلِهِ آرزومند شد باهل خويش 6 آرزو كرد سوى اهلش ، طَلَبَ نِزَاعًا غ [ دَبَغَ ] دَبَغَ الجِلْدَ بپيراست پوست را يَدْبُغُ [ يَدْبَغُ يَدْبِغُ ] مثلَّث دَبْغًا و دِبَاغًا و دِبَاغَةً و هو الدِّبَاغُ علف ديم 5 و الدَّبَّاغُ پيراينده [ نَزَغَ ] نَزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْنَهُمَا فساد افكند ديو در ميان ايشان دو كس 5 ناخوشى افكند ابليس ميان دو كس 6 أوقع الفساد بينهما 7 تباهى افكند ديو ميان ايشان نَزَغَهُ الشَّيْطَانُ وسوسه كرد او را ديو 6 از راه بُرد او را ديو ، أذهبه الى المعصيّة يَنْزَغُ [ يَنْزِغُ ] معا نَزْغًا ف [ جَدَفَ ] جَدَفَ [ جَذَفَ ] السَّفِينَةَ بالمِجْدَفِ [ بِالْمِجْذَفِ ] معا براند كشتى را بپارو 6 براند كشتى را بفَيَه ، أجرى السفينة بالخشبة 7 راند كشتى را بَبِيلْ جَدْفًا [ جَذْفاً ] معا [ حَذَفَ ] حَذَفَ الحَرْفَ مِنَ الحَرْفِ بافكند حرف را از حرف 6 ترك حَذْفًا [ حَلَفَ ] حَلَفَ باللَّهِ سوكند بخورد بخداى حَلْفًا [ حِلْفاً ] معا و هو الحُلْفُ [ الحِلْفُ ] معا سوكند 6 و الحَلِيفُ هم سوكند و الحُلَفَاءُ جمع و الأَحْلَافُ جمع [ خَسَفَ ] خَسَفَ اللَّهُ بِهِمُ الأَرْضَ فرو برد ايشان خداى به زمين خَسْفًا وَ خَسَفَ الْقَمَرُ كرفته شد ماه 6 ذهب نورُه خُسُوفًا [ خَصَفَ ] خَصَفَ النَعْلَ بدوخت نعلين را 6 چرم دوخت نعلين را 6 خاط ، خرزها خَصْفًا و هو المِخْصَفُ دِرَفْش 5 درفش نعلين 6 اسم الآلة يُخاط به الخفّ [ خَطَفَ ] خَطَفَهُ برُبود او را 6 أخذه بسرعةٍ يَخْطِفُهُ و خَطِفَهُ مترادف يَخْطَفُهُ خَطْفَةً و خَطْفًا و بَرْقٌ خَاطِفٌ درخش رباينده 6 أي آخِذُ العَيْن [ دَلَفَ ] دَلَفَ الشَّيْخُ 5 و المُقَيَّدُ نرم رفت پير 5 نرم رَفْت پير و قيد كرده 6 ذهب بلا سرع ، مشى مشيا رُوَيْدًا دَلِيفًا [ ذَرَفَ ] ذَرَفَتْ عَيْنُهُ اشك باريد چشم وى 5 آب راند چشم وى 6 أَخْرَجَتْ ، أسالت عَيْنُه دمعا 7 اشك روان كرد چشم او ذَرِيفًا و ذَرَفَانًا [ رَسَفَ ] رَسَفَ فِى قَيْدِهِ رفت با بندش 5 وابند رفت 6 جهنده رفت يا آهسته رفت يَرْسُفُ [ يَرْسِفُ ] معا رَسْفًا و رَسَفَانًا [ رَشَفَ ] رَشَفَ الماءَ بمكيد آب را 7 بكند آب را 6 مَصَّهُ بشفتَيْهِ يَرْشُفُ [ يَرْشِفُ ] معا رَشْفًا 5 و رَشِيفًا [ صَدَفَ ] صَدَفَ عَنْهُ روى از وى بكردانيد 6 أَعْرَضَ ، حوّل وجهَه